Formal Attireلباس رسمی

– سلام.
– سلام. بفرمایید.
– یه تاپ مجلسی می‌خواستم.
– بله. اینا تازه واسه‌مون رسیده. پارچه پولکی امسال مد شده. رنگ‌بندی کامل هم داره. قرمز، مشکی، بنفش…
– نه ساده‌تر می‌خوام.
– این یکی ترکه. پایینش یه چین کوچولو داره. تن‌خورش حرف نداره.
– مشکی هم داره؟
– بله.
– می‌تونم پرو کنم؟
– نه متأسفانه پرو نداره. اما سایزش به شما می‌خوره.
– باشه مرسی. همینو می‌برم.
– مبارک‌تون باشه.

– امروز خاله می‌گفت احتمالاً یک ماه دیگه مراسم عروسی سانازه.
– آخ جون. خب چی بپوشیم؟
– من که می‌خوام اون پیراهن بلنده رو بپوشم. همون قرمزه.
– من چی بپوشم؟
– به نظر من اون لباس ارغوانی رو بپوش. همون که دکلته‌س. کوتاهه.
– نمی‌خوام لباس خیلی باز بپوشم. شاید لباس آستین بلند زرشکی‌مو پوشیدم.

– به نظرت این مانتو چه‌طوره؟
– خیلی قشنگه. ولی اگه توی محیط کار می‌خوای بپوشی، باید یه مانتو رسمی و بلند بگیری.
– یعنی شلوار جین نمی‌شه پوشید؟
– نه بابا. باید یه شلوار پارچه‌ای مناسب بپوشی. رنگش هم تیره باشه. مثلاً طوسی، مشکی، سورمه‌ای یا قهوه‌ای.
– وای من اصلاً با این رنگها حال نمی‌کنم.
– دیگه محیط کار این‌جوریه دیگه. قانونش اینه.

– یقه پیراهنم خیلی کثیف شده… به نظرت اگه الان بشورمش تا فردا صبح خشک می‌شه؟ فردا یه جلسه مهم دارم. می‌خوام لباسم بی نقص باشه.
– آره بابا. فقط مواظب باش این پیراهن پارچه‌ش خیلی ظریفه. با احتیاط بشور. با آب سرد و یه کم شوینده راحت تمیز می‌شه.
– ای بابا… روی برچسب لباس نوشته فقط باید بره خشکشویی.
– خب پس با دست نشور. خراب می‌شه. بده خشکشویی. اون پیراهن طوسی رو بپوش.

– مامان… دکمه یونیفرم مدرسه‌م افتاده.
– اشکال نداره. بده واست بدوزم. چه‌قدر هم کثیف شده. تو با این لباس کشتی می‌گیری؟
– آخه امروز با مسعود دعوام شد.
– خیلی کار اشتباهی کردی. اصلاً درست نیست.
– دفتر مشق‌مو پاره کرد. تازه کفشم هم خراب شد. 

– پارچه‌تون چند متره؟
– دو متر. واسه دوختن یه جلیقه کافیه؟
– بله. بله. خوبه. جنسش هم خیلی خوبه. چه مدلی می‌خواین باشه؟
– چهار دکمه. یقه هفت. اندازه‌ش هم تا روی شکم باشه.
– اجازه بدین اندازه‌هاتونو یادداشت کنم.

– این دامن به نظرت زیادی کوتاه نیست؟
– من نمی‌دونم. ببین خودت چه‌جوری راحتی؟
– فکر کنم اگه با جوراب‌شلواری مشکی بپوشم بهتر باشه.
– اون بلوز یقه اسکی سفیدی که واست خریدم کجاست؟
– توی کمده.
– به این دامن خیلی میاد.

– کاری نداری؟ من برم که خیلی دیرم شده.
– برو به سلامت… اِ پیراهنت کثیفه. آستینش لکه شده.
– ای بابا. خوب شد تو دیدی. وگرنه تو جلسه آبروم می‌رفت.
– آره زودتر عوضش کن.
– اون پیراهن شکلاتی رو بپوشم؟
– آره اون خیلی خوبه. شلوارتم عوض کن. اون شلوار کرمیه رو بپوش. با این پیراهنت جوره.

– مهسا بیا این لباسو پرو کن ببین خوبه؟
– وای چه خوشکل شده مامان دستت درد نکنه. چه خوبه مامان آدم خیاط باشه‌ها.
– خب حالا زبون نریز. بذار تمرکز کنم ببینم مشکلش چیه؟
– ببین. اولاً که ماکسیه. من مینی‌ژوپ می‌خوام.
– باشه. ولی زیاد کوتاه نمی‌کنم که همه جا بتونی بپوشی. رنگ لیمویی خیلی بهت میاد. پوست‌تو برنزه کردی با این لباس خیلی خوشکل شده.
– آره خوبه. یه کفش پاشنه‌بلند طلایی هم بخرم باهاش بپوشم خیلی شیک می‌شه.
– نه طلایی بهش نمیاد. به نظر من آبی‌فیروزه‌ای بگیر.